Lasy

O uroku ziemi ełckiej decydują również lasy. Zajmują one około 30% powierzchni regionu. Występują w kilkudziesięciu kompleksach, od małych, kilkuhektarowych do dużych, o powierzchni ponad 4 tyś. ha. Tak liczne skupiska drzew z często zmieniającą się strukturą tworzą w krajobrazie ciekawą kompozycję plastyczną, upiększającą szlaki turystyczne. Ponieważ lasy ełckie wywodzą się z dawnego kompleksu borów suchych Puszczy Augustowskiej, drzewostanem dominującym w ponad 75% ich powierzchni jest sosna z poszyciem jałowca, ponadto świerk i brzoza. Drzewostan ten tworzy specyficzny mikroklimat leśny. Wydzielane przezeń olejki eteryczne, tzw. fitoncydy, w ciepłe i słoneczne dni dają uczucie świeżości i lekkości, wpływając tym samym korzystnie na samopoczucie człowieka oraz szybką regeneracje jego sił. Tego rodzaju mikroklimat wytwarza się szczególnie w większych kompleksach leśnych, na omawianym obszarze, m.in. w lasach Ełku, Przykopki i Ruskiej Wsi.

Fauna

Dużym urozmaiceniem lasów ziemi ełckiej jest bogata fauna. W uroczyskach leśnych zamieszkują, często przecinając w swych wędrówkach szlaki turystyczne, jeleń, sarna, dzik, zając, lis, kuna, tchórz, a zimą ryś i nawet wilk. Osobliwością przyrody są również żyjące w lasach ełckich łosie i bobry. Ponadto na licznych śródleśnych polankach odbywają swoje gody cietrzewie, a na obrzeżach leśnych, w sąsiedztwie wód, spotkać można czaple, żurawie i bociany.